Gazi Üniv. Tıp Fak. Merkez Klinik Mikrobiyoloji laboratuarı, Ankara

Bu çalışmanın amacı, klinik kökenli enterokokların antibiyotiklere direnç durumunu saptamak idi. Temmuz 2001-Mayıs 2002 tarihleri arasında Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Merkez Klinik Mikrobiyoloji Laboratuvan'nda üretilen 100 farklı enterokok susunun 11 antimikrobiyal ilaca karşı duyarlılıkları değerlendirildi. Suşların %73'ü Enterococcus faecalis, %17'si E. faecium, %8'i E. durans ve %2'si E. avium idi. Antimikrobiyal duyarlılık testleri disk difüzyon yöntemi ile yapıldı. Ayrıca vankomisine dirençli bulunan kökenlerde MİK değerini saptamak için agar tarama yöntemi ve direnç genotipini saptamak için polimeraz zincir reaksiyonu yöntemi kullanıldı. Enterococcus faecalis ve E. faecium türlerinin, sırasıyla, antibiyotiklere direnç oranları ampisilin %11 ve %77, tetrasiklin %67 ve %71, siprofloksasin %15 ve %59, levofloksasin %8 ve %47, norfloksasin %41 ve %53, eritromisin %34 ve %77, kloramfenikol %30 ve %35, rifampin %58 ve %65 olarak saptandı. Enterococcus faecalisfte yüksek düzey gentamisin direnci %8 oranında bulunurken, E. faecium'a %41 oranında direnç saptandı. Sadece beyin-omurilik sıvısından üretilen bir E faecalis kökeninde vankomisin ve teikoplanine karşı direnç görüldü. Sonuç olarak, hastanelerin uygun şekilde ampirik antibiyotik tedavi kullanım politikalarını oluşturabilmeleri için bakterilerin antibiyotik direnç oranlarını düzenli bir şekilde izlemeleri gerekmektedir.