Ankara Üniversitesi Sağlık Eğitim Fakültesi, Sağlık Eğitimi Bölümü, Ankara

AMAÇ: Çalışmanın amacı Ankara'da yaşlı gruplarda gerçekleştirilmiş üç farklı araştırmanın sonuçlarını karşılaştırmak, böylece konuya ilişkin veri havuzunu geliştirmektir. YÖNTEM: Üç çalışmanın verileri, bir devlet bankasının, bir akademik hastanenin ve bir sağlık ocağının yaşlı başvuranları olan çalışma gruplarına soru formunun yüzyüze görüşme tekniği ile uygulanmasıyla toplanmıştır. B U LG U L A R: İlk grup 230 emekli ya da onların dul eşlerinden, ikinci grup bir akademik hastanenin geriyatri polikliniğine başvuran 250 kişiden, üçüncü grup bir kamu sağlık ocağına başvuran 325 yaşlıdan oluşmaktadır. Grupların yaş ortalamaları ve yaş aralıkları sırasıyla; 70.0±4.7 (65-90), 71.6±5.8 (65-92) ve 70.4± 5.5 (65-95)'tir. Çalışma grubunun %52.0'si kadındır. Merdiven inip çıkmak her iki cinsiyet için de en zor günlük yaşam etkinliğidir (GYE). Ve sıralanmış Groningen Etkinlik Kısıtlılığı Ölçeği (GEKÖ) maddesi olarak kadınlarda dördüncü, erkeklerde beşinci en zor etkinliktir, madde puan ortalamaları sırasıyla 2.53 ve 2.01'dir. Ağır ev işleri yapmak (yararlı günlük yaşam etkinliği: YGYE) her iki cinsiyet için de en zor etkinliktir ve madde puan ortalaması kadınlar için 3.49, erkekler için 2.79'dur. Her iki cinsiyet için de ikinci en zor etkinlik giysi yıkamak ütülemektir (YGYE) ve madde puan ortalaması kadınlar için 3.00, erkekler için 2.65'tir. Puan ortalamaları yaşla artmaktadır ve kadınlarda daha yüksektir. SONUÇ: Yaşlı yetişkinler için sağlık beklentisi yaşam beklentisinden daha önemlidir. Bu bakımdan farklı yaşlı gruplarında etkinlik kısıtlılığının belirlenmesi özellikle gelişmekte olan ülkelerde sağlığı geliştirme politikaları açısından kritik görünmektedir. Bununla birlikte bu ülkelerde alarm vermekte olan bu olguya ilişkin çok az çalışma vardır.