Celal Bayar Üniv. Tıp Fak. Mikrobiyoloji ve Klinik Mikrobiyoloji AD MANİSA

Bu çalışmanın amacı 2000-2003 yıllarında Celal Bayar Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinde yatan hastaların, çeşitli klinik örneklerinden izole edilen Enterococcus faecalis ve Enterococcus faecium suşlarında antibiyotik direnç oranlarını belirlemektir. İzole edilen enterokok suşlarında ampisilin, penisilin, vankomisin, teikoplanin, siprofloksasin, levofloksasin ve yüksek düzey gentamisin direnci (YDGD) araştırılmıştır. Disk difüzyon yöntemi ile teikoplanine ve vankomisine dirençli bulunan suşlarda minimal inhibitör konsantrasyon değerleri E-test yöntemi ile belirlenmiştir. Test edilen 123 suşun % 46'sı penisilin ve ampisiline, % 41'i siprofloksasine, % 22'si levofloksasine ve % 22'si gentamisine dirençli bulunmuştur. YDGD bulunan 27 suşun 14'ü ampisiline de dirençli bulunmuştur. Sadece bir E. faecium suşu vankomisine ve teikoplanine dirençli bulunmuş ve direnç fenotipi Van A olarak yorumlanmıştır. Test edilen suşlarda betalaktamaz aktivitesi saptanmamıştır. Hastanemizde yüksek düzeyde gentamisin dirençli suşlarda ampisilin direncinin de yüksek bulunması, ciddi enterokok infeksiyonlarında glikopeptidlerin ampirik tedavide dikkate alınabileceğini ortaya koymaktadır.