Amaç: Bu çalışmada huzurevinde kalan yaşlıların yaşam kalitelerinin değerlendirilmesi ve yaşam kalitesine etki eden bireysel etkenlerin araştırılması amaçlanmıştır. Yöntem: Çalışma için Eskişehir Maide Bolel Huzurevi'nde kalan 61 yaşlıyla görüşüldü. Eğitimsizler İçin Standardize Mini Mental Test(E-SMMT)'den 24 puanın altında alanlar dışlandı ve 39 yaşlı çalışmaya alındı. Çalışmaya katılan yaşlılara sosyodemografik veri anketi, Yaşlılar İçin Depresyon Ölçeği (YDÖ), yaşam kalitesini değerlendirmek üzere Kısa Form-36 (SF-36) ve Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği (ÇBASDÖ) uygulandı ve diğer değişkenlerin SF-36 alt ölçek puanlarıyla ilişkileri değerlendirildi. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen yaşlıların 7'si kadın, 32'si erkekti ve yaş ortalamaları 72.69'du. İncelenen değişkenlerden yaş, eğitim durumu, herhangi bir özrünün olup olmaması, günlük işlerde zorlanma, sağlığıyla ilgili endişe, herhangi bir hobisinin olması, kitap okuma, sosyal etkinliklere katılma, egzersiz yapma, depresyon, yeti yitimi ve algılanan sosyal destek SF-36 alt ölçekleriyle anlamlı olarak ilişkili bulundu. Sonuç: Huzurevlerinde sosyal etkinliklerin arttırılması, yaşlıların kendilerine hobi olarak edinebilecekleri faaliyetlerin çeşitlendirilmesi ve egzersiz programlarının olması buradaki yaşam kalitesine olumlu katkı sağlayacaktır. Huzurevlerinde depresyonun taranması ve uygun tedavinin yapılması bile tek başına bu grupta yaşam kalitesini arttırmaya yardımcı olabilir. Bununla birlikte yeti yitimine neden olan etkenlerin belirlenerek ortadan kaldırılabilecek veya hafifletilebilecek etkenlere müdahale edilmesi de bu açıdan yararlı olacaktır.