Ege Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu, İzmir

AMAÇ: Bu araştırma İzmir ilinde çalışan Ambulans ve Acil Bakım Teknikerlerinde iş doyumunun ve buna etki eden faktörlerin incelenmesi amacıyla tanımlayıcı olarak yapılmıştır. GEREÇ-YÖNTEM: Araştırmanın evrenini İzmir ilinde çalışan toplam 108 Ambulans ve Acil Bakım Teknikeri oluşturmuştur. Araştırmanın örnekleminin oluşturulmasında örneklem seçim tekniği kullanılmamış ve evrenin tamamı araştırmanın örneklemini oluşturmuştur. Araştırma yapıldığı süre boyunca 67 Ambulans ve Acil Bakım Teknikerine uygulanmıştır. Evrenin %62.03`üne ulaşılarak araştırma yürütülmüştür. Araştırma verileri 07.04.2008- 01.06.2008 tarihleri arasında toplanmıştır. Araştırma da veriler, literatür doğrultusunda oluşturulan Anket Formu, Minnesota İş Doyumu Ölçeği, Minnesota Örgütsel Bağlılık Envanteri aracılığıyla yüz yüze görüşme tekniği kullanılarak toplanmıştır. BULGULAR: Araştırma kapsamına alınan Ambulans ve Acil Bakım Teknikerlerinin %46.3&lsquo;ünün kadın, %53.7&lsquo;sinin erkek olduğu saptanmıştır. Ambulans ve Acil Bakım Teknikerlerinin görev yaptığı kurumda çalışma süreleri arttıkça iş doyumlarının düştüğü istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur(F=3.389, p<0.05). Ambulans ve Acil Bakım Teknikerlerinin çalışma şekilleri ile iş doyumu puan ortalamaları arasında yapılan varyans analizinde anlamlı fark bulunmuştur(F= 5.922, p<0.05). Ambulans ve Acil Bakım Teknikerlerinin İş doyum ortalamaları(r=0.756, p<0.01), içsel iş doyumu(r=0.755, p<0.01), dışsal iş doyumu(r=0.663, p<0.01) ve örgütsel bağlılık puan ortalamaları arasında pozitif yönde güçlü bir korelasyonel ilişkisi bulunmuştur. SONUÇ: Ambulans ve Acil Bakım Teknikerlerinin iş doyumlarının; çalışma süresi arttıkça azaldığı, çalıştıkları kadrolara göre farklılık gösterdiği ve örgütsel bağlılık düzeyi arttıkça arttığı sonucuna varılmıştır.