Uludağ Üniversitesi Tıp Fak., Göz Hast. AD, Bursa

Amaç: Klinik olarak belirgin diyabetik makula ödeminin eşlik ettiği kataraktlı olgularda, kombine katarakt cerrahisi ve intravitreal triamsinolon enjeksiyonunun etkinliğini ve güvenirliğini değerlendirmek. Gereç ve Yöntem: Fundusun değerlendirilmesini engellemeyecek derecede kataraktı olan, klinik olarak belirgin diyabetik makula ödemli 14 hastanın 17 gözü çalışma kapsamına alındı. On göze fakoemulsifikasyon, 8 göze ise mini-nük tekniği ile katarakt cerrahisi yapıldı. Ameliyatın bitiminden hemen önce 4 mg intravitreal triamsinolon enjeksiyonu yapıldı. Ameliyat öncesinde ve sonrasında 1. gün, 1. ay, 3. ay ve 6. ayda görme keskinliği muayenesi, göz içi basıncı ölçümü ve fundus muayenesi yapıldı; floresein anjiyografi ile makula ödeminin durumu değerlendirildi. Ameliyat sırasında ve sonrasında gelişen komplikasyonlar ve lazer fotokoagulasyon gerektiren olgular kaydedildi. Bulgular: Bütün olgular 6 ay süre ile izlendi. 13 gözde (%76) 2 sıra ve üzeri görme artışı tespit edildi. Ameliyat öncesine göre görme keskinliğinde 1. ayda 2,9 sıra, 3. ayda 3,8 sıra, 6. ayda ise 3,4 sıra (bütün kontrol noktaları için p<0.01) artış olduğu saptandı. Makula ödemi 12 gözde (%71) tamamen, 5 gözde (%29) ise kısmen düzeldi. İzlem süresi içinde 4 gözde (%24) nüks makula ödemi gelişti ve bu olgulardan ikisine sadece makuler, diğer ikisine ise hem makuler hem de panretinal lazer fotokoagulasyon uygulandı. Dört gözde (%24) topikal antiglokomatöz tedavi ile kontrol edilen göz içi basıncı artışı gözlendi. Sonuç: Fundusun değerlendirilmesine engel olmayacak derecede kataraktı olan klinik belirgin diyabetik makula ödemli olgularda, katarakt cerrahisi esnasında uygulanan intravitreal triamsinolon ameliyat sonrasında görülebilen makula ödemindeki kötüleşmeye engel olabilecek etkili ve güvenli bir tedavi yöntemi olabilir.