Harran Üniversitesi Tıp Fakültesi, Göz Hastalıkları AD, Şanlıurfa

Orta üveit uluslararası üveit çalışma grubu tarafından önerilen bir anatomik terim olup periferik retina, pars plana ve vitreusu tutan ve tüm üveitlerin %8-15‘ini kapsayan göz içi enflamasyon tablosudur. Hastalığın oluşum ve gelişimi iyi bilinmemekle birlikte vitreus, periferik retina ve siliyer cisme karşı otoimmün reaksiyon suçlanmaktadır. Hastalık görme azalması, uçuşmalar, yüzen cisimcikler, glob çevresinde rahatsızlık semptomları ile belirti verebilir. Ön kamarada az miktarda hücre ve keratik presipitat, flare, vitreusda hücre, ora serrata ve pars plana üzerinde kartopları, kar kümeleri, kistik makula ödemi, yeni damar oluşumu ve buna bağlı vitreus kanaması, çekintili ve yırtıklı retina dekolmanı hastalığın başlıca bulgularıdır. Hastalığın geç döneminde görme kaybına yol açan ön ve arka segment komplikasyonları gelişebilmektedir. İdyopatik orta üveitin tanısı kliniktir. Ancak ayırıcı tanı için laboratuara başvurulur. Oluşum ve gelişimi tam olarak anlaşılamayan orta üveitlerin tedavisi dört adımlı bir yaklaşımla yapılmakta olup antienflamatuar tedavi başlıca yararlı olan yöntemdir. Bu tedavi yaklaşımında topikal ve glob çevresine steroid injeksiyonlarından başlanarak komplikasyonların giderilmesi için pars plana vitrektomiye kadar giden cerrahi girişimler ve sistemik immünomodülan ilaçlar yer almaktadır. Orta üveitlerin seyri oldukça değişkendir, hastalığa ve tedaviye bağlı komplikasyonlar nadir değildir.