Gaziantep Üniversitesi Sağlık Yüksekokulu, GAZİANTEP

Amaç: Yalnızlık kişinin ruhsal iyilik halini bozarak, depresyon gelişmesine neden olabilir. Çalışmamız hemodiyaliz hastalarının yalnızlık ve depresyon düzeyleri arasındaki ilişkiyi belirlemek amacıyla yapıldı. Yöntem: Çalışma, 12- 31 Haziran 2006 tarihlerinde iki hemodiyaliz ünitesinde, çalışmaya katılmaya istekli 100 hasta ile tanımlayıcı olarak yapıldı. Araştırma öncesi kurumlardan ve hastalardan bilgilendirilmiş onay alındı. Veriler anket formu, Ucla Yalnızlık Ölçeği (UYÖ), Beck Depresyon Ölçeği (BDÖ) ile toplandı. Değerlendirmede yüzdelik, Pearson korelasyon testi, Student t testi, Anova, Kruskal-Wallis, Mann-Whitney U testleri yapıldı. Bulgular: Hemodiyaliz hastalarının yalnızlık ortalama puanıyla depresyon ortalama puanı arasında anlamlı bir ilişki bulundu (r=0.432, p=0.000). Hastaların BDÖ ortalama puanı 21.8±11.6, UYÖ ortalama puanı 38.6±12.0 olarak belirlendi. BDÖ ortalama puanının 18-37 yaş grubunda diğer yaş gruplarına göre anlamlı olarak daha düşük olduğu saptandı (p<0.05). Sonuç: Çalışmada hemodiyaliz hastalarının yalnızlık ortalama puanı arttıkça, depresyon ortalama puanının arttığı belirlendi.