Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi, Göz Hastalıkları AD, Diyarbakır

Amaç: Bu çalışmada glokom, topikal antiglokom tedavisi ve depresyon arasındaki ilişki araştırıldı. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya glokomlu olan ve topikal antiglokom ilaç tedavisi alan 120 olgu dahil edildi. Olguların yaş ortalaması 52.37±16.46 yıl olup, 64’ü erkek, 56’sı kadındı. Antiglokom tedavisi alan hasta grubu, topikal beta bloker kullananlar ve topikal prostaglandin analogu kullananlar olmak üzere iki gruba ayrılarak değerlendirildi. Kontrol grubu olarak kırılma kusuru dışında göz ve sistemik rahatsızlığı olmayan aynı yaş grubu 60 olgu dahil edildi. Kontrol grubundaki olguların yaş ortalaması 51.80±13.96 yıl olup 36’sı erkek, 24’ü kadındı. Çalışmaya alınan bireylere demografik veri formu, depresyon tanısı için yapılandırılmış klinik görüşme çizelgesi klinik versiyonu (SCID I) ve depresyon şiddeti için Beck depresyon envanteri (BDE) uygulandı. Bulgular: Glokomlu olgu grubunda depresyon oranı (%25.2) kontrol gurubuna (%10) göre daha yüksekti (p=0.013). Beta bloker kullananlarda depresyon oranı %29.50, prostaglandin analogu kullananlarda ise %22.03 idi ve aralarında istatiksel olarak anlamlı fark yoktu (p=0.350). Ancak beta bloker kullananlarda BDE puanlarına göre depresyon şiddeti, prostaglandin analogu kullanan olgular (p=0.010) ve kontrol grubundan (p=0.000) daha yüksekti. Sonuç: Glokomlu hasta grubunda depresyon oranı kontrol grubuna göre daha yüksekti. Ayrıca tedavi olarak topikal beta bloker kullananlarda ortalama depresyon puanı, prostaglandin analogu kullananlara göre daha yüksek bulundu. Glokom tedavisi için başvuranlarda ve tedavide beta bloker kullananlarda bu durumun göz önünde bulundurulması gerektiğini düşünüyoruz.