Kırıkkale Üniversitesi Tıp Fakültesi Mikrobiyoloji ve Klinik Mikrobiyoloji AD, Kırıkkale

Amaç: Kırıkkale Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Kadın Hastalıkları ve Doğum Anabilim Dalı polikliniğine başvuran gebelerde Parvovirus B19 ve TORCH infeksiyonlarının seroprevalansını araştırmak ve bu etkenlere karşı gelişen immüniteye etki eden bazı faktörleri açığa çıkarmak amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Gebelerden alınan serum örneklerinde, TORCH ve Parvovirus B19 infeksiyonlarına karşı gelişen antikorlar ELISA yöntemiyle araştırılmıştır. Bulgular: Çalışmaya yaşları 18-37 (ort: 24±5.7) arasında olan toplam 310 gebe kadın alınmıştır. Daha önceki gebeliklerinde abortus, intrauterin ölüm ve doğumsal anomali öyküsü bulunanların oranı 57/229 (%24.9)'dur. Seroprevalans sırasıyla: Parvovirus B19 IgM %2.3, IgG %60.6; Toksoplasma IgM %0.97, IgG %38.4; Rubella IgM %0, IgG %86.7; Sitomegalovirus (CMV) IgM %2.3, IgG %89.1; Herpes Simplex Virus (tip-I ve II) IgM %11.6, IgG %61.3 ve Varisella IgM %0, IgG %99.7'dir. 35 yaş ve üzerindeki gebelerde, 35 yaşından küçük gebelere göre parvovirus IgG ve toksoplasma IgG seropozitifliğinin anlamlı oranda yüksek olduğu tespit edildi (sırasıyla; p=0.017 ve p=0.000). Ayrıca, 35 yaş ve üzerindeki gebelerde CMV IgG seropozitifliğinin 30 yaşın altındaki gebelere göre yüksek olduğu görüldü (p=0.028). Üç veya daha fazla çocuğa sahip olan gebelerin üç çocuktan az veya hiç çocuğu bulunmayan gebelere göre toksoplasma IgG seropozitifliği yüksekti (p=0.009). CMV için primer infeksiyon oranı %0.97 ve reaktivasyon oranı %1.1 olup HSV (I ve II) için bu oranlar %4.8 ve %7.9'dur. Sonuç: Gebelik takibinde laboratuar rutinleri açısından HPV araştırılmasının uygun olmadığı, CMV ve HSV IgG antikorlarına rutin olarak bakılmasının gerekli olmadığı, öncelikle rubella IgG antikorlarının tespiti ve gerek duyulan hallerde IgM antikorlarına bakılmasının uygun olacağı ve toksoplasma antikorlarının tespitinin gerekliliği belirlenmiştir.