Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi Dermatoloji İstanbul, Türkiye

Amaç: İmmun sistemi sürekli uyarma yeteneğine sahip ve antijenik stimulasyona neden olan sitomegalovirüsün, mikozis fungoides etyopatogenezinde rolü olup olmadığı tartışmaya açıktır. Çalışmamız, mikozis fungoides etyopatogenezinde sitomegalovirüsün olası ilişkisini ortaya koymak için düzenlendi. Gereç ve Yöntem: Mikozis fungoides ve yaş/cinsiyet uyumlu kontrol hastalarında sitomegalovirüs immunoglobulin-G antikor düzeyleri kantitatif olarak belirlendi ve aralarındaki istatistiksel anlamlı farklılık araştırıldı. Çalışmaya biyopsi ile tanıları konmuş ve tedavi altında takip edilen 29 mikozis fungoides hastası ve 29 da kontrol olgusu dahil edildi. Hasta serumlarında mikro-ELISA yöntemiyle sitomegalovirüse karşı oluşmuş anti-sitomegalovirüs immunoglobulin-G antikor düzeyleri, immun status ratio (ISR) birimiyle kantitatif olarak araştırıldı ve karşılaştırıldı. Bulgular: Kontrol grubu bireylerinden 25 hastada (% 86) antikor düzeyi normal değer olan 1.1 ISR' den fazla ölçüldü. Hasta grubunda ise tüm bireylerde (% 100) antikor düzeyi 1.1 ISR'den yüksek bulundu (p>0.05). Hastaların SMV IgG antikor düzeyleri ortalaması 4.6 ± 1,2 ISR (aralık 2.6-6.6 ISR) bulunurken, kontrol grubu bireylerinde 4.1 ± 1.7 ISR (aralık 0.9-6.5 ISR) saptandı (p>0.05). Yorum: Çalışmamızdan elde edilen bulgular, Türk toplumunda mikozis fungoides tanısı almış hastaların kan örneklerindeki anti SMV IgG titrelerinin, kontrol bireylerinden anlamlı farklılık göstermediğini ortaya çıkardı. Tartışmada belirtildiği üzere ve elde ettiğimiz bulgular doğrultusunda, Türk toplumunda mikozis fungoides ile sitomegalovirüs arasında bir ilişkinin varlığından söz etmek mümkün değildir.