Marmara University Medical Faculty, Family Medicine, Istanbul, Türkiye

Amaç: Polikliniğimize başvuran hastalarda obezite ve santral obezite sıklığının değerlendirilmesi ve obezite ile ilişkili sağlık problemlerine yönelik risk değerlendirmesi yapılması amaçlanmıştır. Yöntem: Dahiliye polikliniğine başvuran ardışık 430 olgudan 399'u son değerlendirmeye dahil edildi. Her bir olgunun hemogram, AKŞ, toplam kolesterol, HDL, LDL, trigliserid, kan basıncı, boy, kilo, bel çevresi ve kalça çevresi ölçümleri yapıldı. Tüm olguların beden kitle indeksi (BKİ) ve bel/kalça çevresi oranı (BKO) hesaplandı. İstatistiksel analizlerde ki-kare testi, t-testi, Spearman korelasyon analizi kullanıldı ve risk oranı (OR) hesaplaması gerçekleştirildi. Bulgular: Katılımcıların %22.7'si (89) erkek, yaş ortalaması 50'ydi. BKİ'ye göre obezite sıklığı (obezite ve morbid obezite) %31.6 olarak bulundu. Olguların %3.5'i zayıf, %31.6'sı normal kilolu, %33.3'ü fazla kilolu, %29.6'sı obez, %2.0'ı morbid obez olarak değerlendirildi. Obezitenin 40'lı yaşlardan itibaren giderek artış gösterdiği ve 60'lı yaşlarla birlikte göreceli olarak azalmaya başladığı görüldü. BKO, hipertansiyon ve hiperlipidemi açısından en önemli risk faktörü olarak saptandı (sırasıyla OR 3.2, 3.5). Diyabet açısından en önemi risk faktörünün BKİ≥25 olduğu görüldü (OR 1.9). Sonuç: Polikliniğimize başvuran yaklaşık her üç hastadan birinin obez veya morbid obez, yarısından fazlasının ise fazla kilolu, obez, veya morbid obez sınıflandırmasına girmesi toplum sağlığı yönünden düşündürücüdür. Bu nedenle her poliklinik başvurusunun bir fırsat olarak görülüp, obezite değerlendirmesinin yapılması uygun bir yaklaşım olacaktır.