Yüzüncü Yıl Üniv. Tıp Fak. İnfeksiyon Hastalıkları AD., Van

Van Devlet Hastanesi'nde iki yıllık sürede tedavi edilen 73 bruselloz olgusu klinik bulguları ve sağaltım protokollerini değerlendirmek amacıyla retrospektif olarak incelenmiştir. Bruselloz tanısı Wright testi fitresinin 1/160 ve üstü olması ve uygun klinik bulguları ile konulmuştur. Hastaların semptomları; artralji, terleme, ateş, mide ağrısı ve iştahsızlık şeklindeydi. Lokalize komplikasyonlar; artrit ve eklem efüzyonu, idrar yolu infeksiyonu, sakroileitis/diskitis, splenomegali, hepatomegali ve orşit idi. Dört farklı tedavi protokolü uygulandı: A Protokolü: Streptomisin 21 gün İM (1 g/gün) + oral rifampin 45 gün (600 mg/gün) 34 hastaya verildi. B protokolü: Streptomisin 21 gün İM (1 g/gün) + oral doksisiklin 45 gün (200 mg/gün) 31 hastaya verildi. C Protokolü:Seftriakson 10 gün İV (2 g/gün) + oral doksisiklin 45 gün + oral trimetoprim-sulfametoksazol 45 gün (1600 mg/gün) dört hastaya verildi. D Protokolü: Streptomisin 14 gün (1g/gün) + oral doksisiklin 45 gün + oral trimetoprim-sulfametoksazol 45 gün dört hastaya verildi. Ateşin ve diğer nonspesifik bulguların kaybolması A Protokolü verilen grupta (ortalama 3.2 gün ) B Protokolü verilen gruba göre daha hızlıydı (ortalama 5.1 gün ). A Protokolü verilen grupta iki relaps olurken B Grubu'nda relaps izlenmedi. Her iki gruptan birer olgu tedaviye yanıt vermedi. İyileştirme oranları A Protokol grubu için %91.2 ve B Protokol grubu için %96.8 olarak bulundu. Sonuç olarak, B Protokolü A Protokolünden daha etkili bulundu. C ve D Protokolleri yalnızca kronik bruselloz tanısı konulan ve lokalize osteo-artiküler komplikasyonları olan olgularda kullanıldı. Bu gruplardaki toplam sekiz hasta tam olarak iyileşti ve relaps görülmedi. Bu şekildeki olgularda üçlü kombinasyon tedavisisnin verilmesi bir alternatif olabilirse de daha kapsamlı çalışmalara gereksinim vardır.