Cerrahpaşa Tıp Fak., Psikiyatri AD., İstanbul.

Görme yeteneğinin yitirilmesini takiben, görsel varsanılarla ortaya çıkan Charles-Bonnet Sendromu'nda (CBS), içgörü ve bilişsel yetiler korunmuştur. Yazıda, biri görme yeteneğini hipofiz makroadenomuna, diğeri diyabetik retinopatiye bağlı olarak yitiren ve CBS gelişen iki olgunun tanı ve tedavi süreçleri tartışılmıştır. Birinci olgu, 35 yaşında, erkek bir hastaydı. Hipofiz adenomu nedeniyle uygulanan operasyonlar sonrasında, optik atrofi nedeniyle, görme yetisini kaybetmiş, ardından görsel varsanılar gelişmişti. 80 mg/gün ziprasidonla görsel varsanılar beşinci günde geriledi, ancak ortaya çıkan şiddetli baş ağrısı nedeniyle ilaç kesildi. 5mg/gün olanzapin başlandı, ancak yanıt alınamadı. Kendi isteğiyle, antipsikotik kullanılmaksızın izlendiği 7 ay sonuna doğru görüntüler değişerek ışık parlamaları ve basit şekillere dönüştü. İkinci olgu, 20 senedir tip-II Diabetes Mellitus tanısı olan, 54 yaşında, bir kadın hastaydı. 4 sene önce, diyabetik retinopatiye bağlı bilateral görme kaybının hemen ardından görsel varsanılar gelişmişti. Ketiyapin 100 mg/gün ve paroksetin 20 mg/gün ile varsanılar tamamen geriledi. Olgulardan hiçbiri yakınmalarından hekimlerine söz etmemişti; ikinci olguda tanı 4 yıl sonra hekimin aktif sorgulaması ile konmuştu. Her iki olguda da nöroanatomik lezyonlar mevcuttu, bilişsel yetiler tamdı ve içgörü korunmuştu. Tanı konusunda ilgili branş hekimlerinin eğitilmesi ve görme yetisini yitiren hastalarda CBS'nun aktif olarak taranması gerekmektedir. Tedavide yeni kuşak antipsikotiklerden ziprasidon ve ketiyapin etkili gözükmektedir.