Osmangazi Üniversitesi, Mediko Sosyal Merkezi, Eskişehir

Bu çalışmanın amacı, Eskişehir'in bir mahallesinde yaşayan 65 yaş ve üzeri bir grup yaşlının sosyoekonomik özellikleri ve sağlık durumlarını belirlemekti. Çalışma grubumuzu oluşturan yaşlıların (n=100) yaş ortalaması 70.5±6.07 yıl idi. Yardımcı cihaz kullananların çoğunluğunu erkekler (%64.3) oluşturuyordu. Yaşlıların %21'inin aktif cinsel yaşamı vardı ve bunların çoğunluğu erkek (%66.7) idi. Ev dışında aktivitelere katılmayanların çoğunluğunu (%66.2) kadınlar oluşturuyordu. Sağlık durumlarını fena değil ya da kötü olarak niteleyenlerin oranı, 65-74 yaş arasındakilere göre, 75 yaş ve üzerindeki yaşlılarda daha fazla idi (Sırasıyla, %54.8 ve %77.8). Herhangi bir sağlık kurumuna başvuranların çoğu (%59.3), 75 yaş ve üzeri grupta idi. Sağlık güvencesi olmayanlar (%80) herhangi bir sağlık kurumuna daha fazla başvurmuşlardı. Yaşlılarda en sık görülen sağlık sorununun dolaşım sistemiyle ilgili sorunlar (%73.7) olduğu belirlendi. Hem ülkenin, hem de bireylerin sosyoekonomik durumları, insanların kültürel yapıları, var olan gelenekler ve görenekler genel olarak değerlendirildiğinde; hizmet sunulacak kitle hakkında ne kadar çok bilgiye sahip olunursa, elde bulunan olanaklarla o denli etkin müdahalelerde bulunulabileceği sonucuna varıldı.