Selçuk Üniversitesi Konya Sağlık Yüksekokulu Hemşirelik Bölümü KONYA

Giriş ve Amaç: Sosyal destek kaybının sağlıkla güçlü bir bağlantısı vardır. Sosyal destek yapısının sıklık ve kalitesinde değişim yaşlılarda diğer yaş gruplarına göre daha fazla yaşanır. Bu tanımlayıcı çalışmanın amacı yaşlıların sağlık ve yetiyitimi ile ilişkili olarak sosyal destek yapısını incelemektir. Yöntem ve Gereç: Rastgele seçilmiş, 65 yaş ve üzeri 245 yaşlı çalışmada yer almıştır. Sosyal destek yapısını ve yetiyitimi durumunu değerlendirmek için Sosyal Atom Ölçeği (SAÖ), Rivermead Mobilite İndeksi (RMİ) ve Kısa Yetiyitimi Anketi (KYA) kullanılmıştır. Sosyal destek yapısı ile sağlık ve yetiyitimi durumunun ilişkisinin incelenmesinde Kruskal Wallis varyans analizi, t testi ve Mann Whitney U testi kullanılmıştır. Bulgular: Kadın olma ve dul olma sosyal destek yapısı ile ilişkili iken yaş, eğitim, yalnız yaşama, sosyal güvencesi olma ilişkili değildir. Bunun yanında kendi sağlını algılama, kronik sağlık sorunu olma ve mobilitede yetiyitimi düşük sosyal destek yapısı puanı ile ilişkili iken fizikselsosyal yetiyitimi ve hastaneye yatma ilişkili değildir. Sonuç: Sonuç olarak hemşireler ve diğer sağlık çalışanlarının yaşlılarda sosyal destek yapısının sağlık üzerine etkileri konusunda daha dikkatli olmaları önerilmiştir.