S.B.Beyoğlu Göz Eğitim ve Araştırma Hastanesi, İstanbul

Amaç: Bu çalışmada retina dekolmanı (RD) tedavisinde skleral çökertme cerrahisinin anatomik ve fonksiyonel başarısı ile komplikasyonlarının değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Nisan 2001- Kasım 2002 tarihleri arasında skleral çökertme cerrahisinin (SÇC) değişik kombinasyonları uygulanan 49 hastanın 50 gözü retrospektif olarak incelendi ve olgular anatomik ve fonksiyonel başarı ile görülen komplikasyonlar açısından değerlendirildi. Bulgular: RD olguları ilişkili faktörlerine göre incelendiğinde miyopinin %32, psödofakinin %26 ve travmanın %24 oranında eşlik ettiği saptandı. Dekolman süreleri bir gün ile bir yıl arasında (ortalama 6,25±11,2 hafta) değişmekteydi. Olguların %58'inde A evresi, %24'ünde B evresi, %8'inde C1 evresi, %4'ünde C2 evresi, %6'sında C3 evresi proliferatif vitreoretinopati (PVR) mevcuttu. Cerrahi sonrası ortalama takip süreleri 8,75 ± 5,2 ay (6-27 ay) olan 50 olgunun %80'inde anatomik başarı, %64'ünde fonksiyonel başarı sağlandı. Olguların en iyi düzeltilmiş görme keskinliğinde (EDGK) istatistiksel olarak anlamlı artış saptandı. Cerrahi sonrası 8 olguda (%16) göz içi basıncı (GİB) yükselmesi, 2 olguda (%4) çökertme materyali açığa çıkması, 3 olguda (%6) epiretinal membran-makuler pucker ve 1 olguda (%2) ön segment iskemisi gelişti. Anatomik başarı sağlanamayan 10 olgunun 5'inde (%10) PVR, 5'inde (%10) yırtığa bağlı nedenler olduğu görüldü. Sonuç: Skleral çökertme cerrahisini; C evresi PVR'li olgularda dahi uygulanabilecek %80 oranında başarılı bir yöntem olarak önermekteyiz.