Cumhuriyet Üniversitesi Tıp Fakültesi, Mikrobiyoloji ve Klinik Mikrobiyoloji AD., Sivas

Bu çalışmanın amacı, klinik örneklerden soyutlanan enterokok kökenlerinin çeşitli antimikrobiyallere direncini saptamak idi. İncelenen 120 kökenin 94 (% 78)'ü Enterococcus faecalis, 26 (% 22)'sı E. faecium olarak tanımlandı. Kökenlerin ampisilin, penisilin, vankomisin, teikoplanin, siprofloksasine karşı duyarlılığı NCCLS önerileri doğrultusunda mikrodilüsyon yöntemi kullanarak araştırıldı. Gentamisin ve streptomisine yüksek-düzey direnci agar tarama yöntemi ile araştırıldı. Enterococcus faecalis kökenlerinde direnç oranları, penisilin ve ampisilin için % 11, siprofloksasin için % 14 olarak; E. faecium kökenlerinde ise, penisilin ve ampisilin için sırasıyla % 77 ve % 65 ve siprofloksasin için % 38 olarak bulundu. Gentamisin ve streptomisin yüksek-düzey direnç oranlan, E. Faecalis kökenleri için sırasıyla, % 5 ve % 16 olarak, E. faecium kökenleri için % 23 olarak saptandı. Dört E. faecalis (% 4) ve dört E. faecium (% 15) kökeninin her iki aminoglikozide dirençli olduğu bulundu. Kökenlerin hepsinin vankomisin ve teikoplanine duyarlı olduğu saptandı. Enterokokların antibiyotik duyarlılık paternlerinin periyodik olarak izlenmesinin, bu bakterilerin neden olduğu infeksiyonların ampirik tedavisi için gerekli olduğu düşünülmektedir.